Rafidah Aziz, de Maleisische minister van Handel, is in Europa om investeerders weer voor haar land te interesseren. "Kom snel, want de kerstuitverkoop van bedrijven duurt nog maar tot het jaar 2000", zei ze gisteren op een Maleisië-seminar in Amsterdam. Aziz heeft hele bedrijven in de aanbieding en verleidt investeerders met grote belastingvoordelen.

Maleisië zet zwaar geschut in om de gunst van de investeerder. Dat moet ook wel, want sinds Maleisië op 1 september het kapitaalverkeer aan banden legde en de inwisselbaarheid van zijn munt stopzette, zijn buitenlandse geldschieters bang om te investeren.

De Maleisische premier Mahathir gebruikt de kapitaalcontroles in zijn strijd tegen de speculanten. Maar hij jaagt ook serieuze investeerders weg. Toen hij ook nog Anwar Ibrahim, zijn minister van Financiën, op vage gronden in de gevangenis gooide, was het investeringsklimaat compleet verpest.

Maar Aziz vertrok gisteren geen spier. Zij noemde Maleisië een toonbeeld van stabiliteit omdat haar partijgenoot Mahathir Mohamed al zeventien jaar premier is. Dat hij zijn tweede man vanwege vermeende homoseksualiteit in de gevangenis zet, doet zij af als een incident. "Als u dezelfde misdaden had gepleegd als Anwar, dan zat u nu ook in de gevangenis", zegt ze.

Aziz vindt alle acties om Anwar weer vrij te krijgen "overdreven". De kwestie-Anwar is een nationale zaak. "Ik mis mijn vroegere Nederlandse collega Anneke van Dok ook, maar ik voer geen actie om Van Dok weer in het Nederlandse kabinet terug te krijgen", aldus Aziz.

De invoering van kapitaalcontroles was volgens Aziz onvermijdelijk. De Maleisische regering had alle denkbare maatregelen genomen om de Azië-crisis te bestrijden. De overheidsuitgaven daalden met 18 procent. Alle infrastructuurplannen gingen in de ijskast. De rente werd fors verhoogd voor de verdediging van de ringgit. Maar de hoge rente drukte de economie in een zware recessie, zonder snel uitzicht op verbetering. Niets hielp. Vandaar de onorthodoxe stap van kapitaalcontroles. Hierdoor kan de rente omlaag omdat de uitvoer van kapitaal praktisch onmogelijk is gemaakt.

Nog geen maand na de invoering van de kapitaalcontroles blijkt dat de investeringen in Maleisië veel te laag zijn. De lagere rente verandert daar niet aan. Vandaar dat Aziz naar het buitenland is afgereisd en pleit voor meer investeringen. Nederland is belangrijk voor Aziz, want het is de derde Europese investeerder in Maleisië. Alleen Duitsland en het Verenigd Koninkrijk investeren meer.

Voor de Nederlandse investeerders heeft Aziz een aanbieding. Tot 1 januari 2000 kunnen zij van een bijzondere aanbieding profiteren. Tot dan mogen westerse bedrijven een Maleisisch bedrijf voor 100 procent overnemen. Nadien zijn, net als in het verleden, alleen kleinere deelnemingen mogelijk.

De aanbieding geldt voornamelijk voor de productie-industriën als chemie, papier, textiel, machines, transport, ijzer en staal.

De wankelende bankensector blijft overigens buiten de 'kerstaanbieding'. Buitenlandse banken mogen een belang van maximaal 30 procent nemen. Maleisië werkt druk aan de herstructurering van de banken en stimuleert binnenlandse fusies.

Overigens is de belangstelling voor overnames vanuit het buitenland niet overweldigend. De recessie heeft de Maleisische bedrijven goedkoop gemaakt, maar investeerders blijven kopschuw. Zolang niemand garandeert dat zij hun kapitaal snel weer uit Maleisië kunnen halen, zal dat wel zo blijven.